Escrita por Jean Pierre Maury, profesor de Física na Universidade de París, narra a vida de Galileo (Pisa, 1564; Florencia, 1642), concentrándose no período que vai de 1609 ata 1634. Esta é a etapa máis produtiva de Galileo e, ao tempo, na que tuvo máis problemas.O período comeza coa construcción e uso por parte de Galileo do seu telescopio e os importantes descubrimentos que fixo: o carácter montañoso da lúa, as fases de venus, os satélites galileanos de Xupiter, a existencia de moitas máis estrelas das que se ven a simple vista e o feito de que a Vía Láctea está composta tamén por estrelas. Estes feitos son proba de que a concepción xeocéntrica do universo (defendida pola igrexa católica) é errónea e, pola contra, a hipótese heliocéntrica (proposta por Copérnico e defendida por Galileo) é a correcta.
A posición de Galileo provoca que sofra dous procesos da Inquisición, o primeiro en 1616 e o segundo en 1633. Neste último, condéaselle a renegar do heliocentrismo, cousa que Galileo, vello e cansado, fai.
O libro ten numerosas ilustracións que axudan a comprender mellor o texto, xa de por sí sinxelo e sen tecnicismos.
Dispoñible na biblioteca do IES de Teis.
